Na een vlucht van iets meer dan 2u zijn we aangekomen in the Red Centre. Eerst nog onze nieuwe auto opgepikt en nieuw is nu wel echt gepast, want hij heeft amper 5.000 km op de teller staan. Deze keer weer een upgrade gekregen, naar een minibusje voor 7 personen. Als we ooit met 5 kinderen terugkomen, weten we welke auto we moeten vragen. :-)
Aangekomen in het centrum van the Alice, viel ons op hoe warm en vooral stil het hier was. Na even te brainstormen viel onze frank of dollar dat het ook hier zondag was en dus was alles uiteraard gesloten. Zowat de enigen die we op straat zagen, waren de oorspronkelijke inwoners van dit continent, de Aborigals. En dit was echt een trieste aanblik. Het gaat echt om een bevolkingsgroep die is afgeschoven naar de rand van de maatschappij. Overal lagen en zaten ze, in de grasperken of gewoon op straat wat prulletjes te verkopen om aan geld te geraken. Triest…
We hebben het centrum dan maar gelaten voor wat het was en zijn naar the Desert Park gereden. Dit ligt iets buiten de stad en is een weergave van de verschillende landschappen die we gaan tegen komen in deze staat. Je kan er echt uren rondwandelen door verschillende vegetaties met de daarbij horende diersoorten van vogels, over slangen en spinnen tot de grote red kangaroos.
Na een paar uurtjes waren we zowat doorbakken en zijn we terug de auto ingestapt richting Anzac Hill. Anzac day is voor de Aussies een soort wapenstilstand dus het thema van de heuvel was ook oorlog. Er stond een gedenkteken voor de oorlogen die doorheen de ‘recente’ jaren gevoerd zijn: Korea, Vietnam, Borneo maar ook WOI en WOII. Voor de toeristen, waaronder ook wij, staat de heuvel vooral bekend voor zijn mooie uitzichten over de stad en de McDonnel Ranges, een gebergte dat we morgen zullen verkennen.
Terug in het hotel (jaja, deze keer eens geen jeugdherberg) nog wat rondgezwommen in het lekkere warme zwembad. Echt zalig, want terwijl we zwommen, vlogen er allerlei tropische vogels over ons hoofd en er stapte zelfs een pauw doodleuk langs onze ligzetel. :-) Daarna nog even verdergereden voor zowat het beste eten dat we hier al hebben gehad en bovendien op een supergezellig terras. Stond nog niet in de Lonely Planet, noch in de Rough Guide, dus een goede tip voor de geïnteresseerden.
Zo, nu terug bedtijd want morgen staat er weer heel wat op het programma. En, voorlopig nog geen al te erge insecten gezien. Hopelijk blijft dat zo, of mijn nachtrust is er ook weer aan.
Grtz,
Nico & Caro
Geen opmerkingen:
Een reactie posten