AM zijn we naar het strand gegaan en het was juist zondagmarkt. Dan hebben we “poffertjes” als ontbijt genomen op de markt en ons ergens op het strand neergevleid. In de zee is er steeds een klein afgezet deel dat dient om de kwallen weg te houden. Die zones zijn enkel nodig in de zomermaanden en enkel in North Queensland. Een kwal op zich is niet zo erg. Maar hier hebben ze zoals van alle dieren een wel heel gevaarlijke soort. De jellybox: na een steek stopt de ademhaling en word je bewusteloos. Hun tentakels alleen worden tot 3m. Probleem is dat er soms stukken van deze kwal door de netten komen van de afgezette zone. Dus 100% veilig is het nooit. Nico is toch heel even gaan zwemmen, ik hield het dan liever op pootje baden. Jammer, want het water voelde wel lekker warm aan. Na een uurtje of 2 genoten te hebben van wat lectuur op het strand (Tom Lanoy vs Stephanie Meyer), zijn we terug richting hostel gegaan. Bij de lectuur hoorde voor de eerste keer ook een lokale krant en die zag er wellicht niet anders uit dan in België. Belangrijkste thema’s waren de vrieskou in Europa en de overwinning van Clijsters hier down under.
Daarna was het tijd voor ons bezoek aan de sanctuary die verbonden is aan onze hostel. En daar mijn beste vrienden, heb ik mijn grenzen verlegd. Ik heb niet alleen nader kennisgemaakt met schattige koala’s maar ook met een krokodil en een slang. Nooit van mijn leven had ik gedacht dit te durven. Nico zegt zelf dan wel dat hij ethische redenen had om geen slangen, krokodillen of andere reptielen aan te raken, waarschijnlijk was angst de échte reden.
Daarna snel iets gegeten, want het was al tijd om me om te kleden en richting de ranch te trekken. Ikzelf had een namiddag paardrijden voorzien en Nico ging de heuvels van Magnetic Island ontdekken. De trip te paard ging door de bush en dan zo naar het strand om dan te gaan zwemmen met het paard. Dit had ik nog nooit van mijn leven gedaan. Eenmaal aangekomen op het strand, moesten we allemaal een stingersuit (beschermd tegen de kwallen) aandoen, werden de paarden ontdaan van zadels en hop terug erop en richting water. Het water voelde zalig aan, waarschijnlijk ook voor de paarden. Het was een extreem warme dag. Daarna was het da terug richting ranch. Ik merk toch wel op da elke keer te paardrijden dat ik spieren gebruik die anders nooit gebruikt worden :o) de trip te voet naar de hostel was zwaar en de beentjes hadden het moeilijk. (ook al was het maar 400m ofzo)
Nico op zijn beurt is dus te voet de heuvels ingetrokken naar de forten van dit eiland. Die dienden om Townsville op het vasteland te beschermen van de aanvallen van Japanners tijdens WOII. Vanuit de forten waren er mooie vergezichten op de baai tussen het vasteland en Magnetic Island. Na onze koala-ontmoeting van de namiddag had hij ook nog eens het geluk om enkele exemplaren in het wild te spotten. Slapend uiteraard, alweer. Daarna nog een lift gekregen in een roze elektrische cabrio. Speciaal, niet waar?
Ondertussen hebben we juist ons avondmaal achter de kiezen en zitten we gezellig op het terras van onze hostel te genieten van een live band. Na enkele nummers is iedereen beginnen dansen en wij waren zo laaiend enthusiast, dat we zelfs een CD van de groep hebben gekocht. Het was een feest ;o)
Groetjes,
Caro & Nico
Nieuw huisdier Caro ;)
BeantwoordenVerwijderenwow gij durft da!
BeantwoordenVerwijderen